ut

ut () ,

rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) dźwięk „do” (C)

angielski: (1.1) ut

ut ()

rzeczownik (1.1) dźwięk „do” (C)

(1.1) do

ut ()

rzeczownik, rodzaj męski (1.1) dźwięk „do” (C)

(1.1)

ut ()

rzeczownik (1.1) dźwięk „do” (C)

ut ()

spójnik (1.1) rozpoczynający zdanie podrzędne wyrażające cel żeby, aby (1.2) rozpoczynający zdanie określające czas kiedy, gdy tylko, skoro przyimek (2.1) jako

(1.1) uti

ut ()

czasownik (1.1) słyszeć / usłyszeć

ut ()

przysłówek (1.1) oznacza ruch na zewnątrz, tłumaczony często jako polski przedrostek wy-

(1.1) Mannen gikk ut av leiligheten klokka ett. → Mężczyzna wyszedł z mieszkania o godzinie pierwszej. (1.1) Se ut av vinduet! → Wyjrzyj przez okno! (1.1) Når flyttet de ut herfra? → Kiedy oni się stąd wyprowadzili?

(1.1) inn

(1.1) ute

ut ()

przysłówek (1.1) na zewnątrz

ut ()

rzeczownik (1.1) do (nazwa solmizacyjna 1-go dźwięku oktawy) przysłówek (2.1) (ze środka) na zewnątrz (wskazując kierunek) (2.2) do końca, do zakończenia

(1-2)

(2.1) Min mamma går ut. → Moja mama wychodzi (na zewnątrz).

(2.2) veckan ut → do końca tygodnia, przez cały tydzień • livet ut → do końca życia, przez całe życie • dag ut dag in → dzień w dzień, dzień po dniu

(1.1) do (2.1) inifrån

(2.1) in, utifrån

ute

fraza czasownikowa veta varken ut eller in fraza przysłówkowa ut och in złożenie przyimkowe utav, utefter, utför, uti, utifrån, utmed, utom, utur, utåt, utöver

(1.1) (solmizacja) (2.1)