casus belli ()
, , ,
fraza rzeczownikowa, rodzaj nijaki (1.1) powód wojny, oficjalny powód lub pretekst, dla którego wypowiada się wojnę;
(1.1)
(1.1) Casus belli dla Brytanii stanowiła decyzja Niemiec o pogwałceniu terytorium Belgii w nadziei, że ich wielka armia podbije Francję tak szybko, jak to zrobiła kilka dziesięcioleci wcześniej.
angielski: (1.1) casus belli białoruski: (1.1) казус бэлі duński: (1.1) casus belli francuski: (1.1) casus belli hiszpański: (1.1) casus belli łaciński: (1.1) casus belli niemiecki: (1.1) Casus Belli nowogrecki: (1.1) αφορμή πολέμου portugalski: (1.1) casus belli rosyjski: (1.1) казус белли ukraiński: (1.1) казус беллі włoski: (1.1) casus belli
casus belli ()
fraza rzeczownikowa (1.1) casus belli
casus belli ()
fraza rzeczownikowa, rodzaj męski (1.1) casus belli
casus belli ()
fraza rzeczownikowa, rodzaj męski (1.1) powód wojny
(1.1) , ; bellum w
(1.1) por. casus foederis
casus belli ()
fraza rzeczownikowa, rodzaj męski (1.1) casus belli
casus belli ()
fraza rzeczownikowa, rodzaj męski (1.1) casus belli