wabić ()
czasownik niedokonany (1.1) wydawać głos nawołujący zwierzęta, udając ich głos (by je złapać) (1.2) działać przyciągająco"Mały słownik języka polskiego, Warszawa 1969" czasownik zwrotny niedokonany wabić się (2.1) o zwierzętach: nazywać się
(1.1-2) (2.1)
(1.1) Nauczył mnie kryć się w trawie lub na drzewie i wabić znajdujące się w pobliżu ptaki.W. Stafford, D. Merrill, Zbyt małe, by zignorować: dlaczego dzieci są ważne?, 2007. (1.2) Nie mogła pojąć, jak taki szorstki człowiek mógł umieć tak łagodnie wabić.F.H. Burnett, Tajemniczy ogród, 2014. (2.1) Jak się wabi twój pies?
(1.1) przynęcać przyzwyczajać, wywabić (1.2) czarować, kusić, nęcić, omamić, oszałamiać, pociągać, skinąć, uwodzić
wabik , powab wabiący, powabny wabiąco zwabić
rdzeń wab"Brückner Aleksander, Słownik etymologiczny języka polskiego, Warszawa 1974"
angielski: (1.2) lure, attract; (2.1) be called francuski: (1.2) appâter niderlandzki: (1.2) lokken, aantrekken nowopruski: (1.2) wiltun szwedzki: (1.2) locka, fresta, hägra, attrahera; (2.1) heta, lystra till namnet włoski: (1.1) adescare; (1.2) adescare