wanitatywny ()
przymiotnik relacyjny (1.1) nawiązujący do ulotności ludzkiego życia, próżności, daremności starań oraz nieuchronności przemijania
(1.1)
(1.1) W nowożytnej ikonografii świeckiej oset należał do obiegowych symboli wanitatywnych i mortualnych – czego szczególnie wyrazistymi przykładami są holenderskie martwe natury, malowane np. przez Jana Davidsz de Heem czy Otto Marseusa„Biuletyn historii sztuki”, nr 12/99, Instytut Sztuki PAN, Warszawa 1988..
(1.1) wątek / motyw / ton / topos / styl / symbol wanitatywny • obrazowanie wanitatywne • tematyka wanitatywna • mieć charakter wanitatywny
vanitas
(1.1) od cytatu z biblijnej Księgi Koheleta 1,2: vanitas vanitatum et omnia vanitas, zwyczajowo tłumaczonego jako marność nad marnościami i wszystko marność