jednoczyć ()
czasownik przechodni niedokonany ( zjednoczyć) (1.1) łączyć do wspólnego działania wokół jakiejś idei (1.2) spajać coś z czymś czasownik zwrotny niedokonany jednoczyć się ( zjednoczyć się) (2.1) łączyć się z kimś do wspólnego działania wokół jakiejś idei (2.2) łączyć się w jedno
(1.1-2) (2.1-2)
(1.1) Prześladowania jednoczą i krzepią prześladowanych.
jednoczyć +
(1.2) łączyć, spajać (2.2) łączyć się
jednoczenie , jedność , zjednoczenie , jedynak zjednoczyć
albański: (1.1) unifikoj angielski: (1.1) ludzi: unite, wysiłki: combine; (1.2) join, merge; (2.1) unite; (2.2) unite, merge duński: (1.1) forene; (1.2) forene hiszpański: (1.1) ludzi: unir, wysiłki: unificar; (2.1) unirse, reunirse niemiecki: (1.1) vereinen, vereinigen, konsolidieren; (2.1) sich vereinen, sich vereinigen, sich verbünden norweski (bokmål): (1.1) forene; (1.2) forene szkocki: (1.1) knit szwedzki: (1.1) ena, förena; (1.2) slå ihop, slå samman, sammanslå, binda samman, sammanbinda; (2.1) ena sig, enas, förenas; (2.2) slå sig ihop, slå sig samman, gå ihop, gå samman włoski: (1.1) accomunare, unire