i ()
symbol (1.1) symbol jednostki urojonej;
(1.1) i² = −1
(1.1) j
→ urojony
(1.1)
i ()
, ,
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) dwunasta litera alfabetu polskiego oznaczająca samogłoskę ustną; spójnik (2.1) …łączący słowa i zdania równorzędne (2.2) …uwydatniający znaczenie (przy powtórzeniach) wykrzyknik (3.1) …wyrażający zniecierpliwienie, rozczarowanie, lekceważenie itp. symbol (4.1) koniunkcja
(1.1) Miód pisze się przez i. (2.1) Psy i koty zwykle nie lubią się nawzajem. (2.2) Myślę i myślę, a wymyślić nic nie mogę.
(2.1) też, także, oraz, również (3.1) ii, iii (4.1) ∧
(2.1) oprócz, bez
postawić kropkę nad i • i to by było na tyle
(1.1)
abchaski: (2.1) -и (-i), -гьы (-g̍ə) adygejski: (2.1) ыкӏи (əč̣̍i) alabama: (2.1) mooton albański: (2.1) dhe, e amerykański język migowy: (1.1) amharski: (2.1) እና (əna) angielski: (2.1) and; (2.2) and; (4.1) and arabski: (2.1) و (wa) awarski: (2.1) ва (wa) azerski: (2.1) və / وه baskijski: (2.1) eta baszkirski: (2.1) һәм, ла, лә, менән białoruski: (2.1) і bułgarski: (2.1) и (i) chakaski: (2.1) даа, дее, таа, тее chiński standardowy: (2.1) 和 (hé), 及 (jí), 以及 (yǐjí), 跟 (gēn), 还是 (háishì), 还有 (háiyǒu), 再 (zài), 而且 (érqiě), 然后 (ránhòu) chorwacki: (2.1) i czamorro: (2.1) yan czeczeński: (2.1) а czeski: (2.1) a czirokeski: (2.1) ᎠᎴ (ale) czuwaski: (2.1) тата dargijski: (2.1) -ра, ва, гу dari: (2.1) ﻭ (va) dolnołużycki: (2.1) a duński: (2.1) og; (2.2) og dżuhuri: (2.1) בא (və) esperanto: (2.1) kaj estoński: (2.1) ja farerski: (2.1) og; (2.2) og fenicki: (2.1) 𐤅 fiński: (2.1) ja; (2.2) ja francuski: (2.1) et; (2.2) et gagauski: (2.1) hem górnołużycki: (2.1) a grenlandzki: (2.1) -lu, aamma gruziński: (2.1) და (da); (2.2) და (da) guarani: (2.1) ha gudźarati: (2.1) અને (anē) hausa: (2.1) da hawajski: (2.1) a me hebrajski: (2.1) ו־ (we); (2.2) ו־ (we) hindi: (2.1) और (aur) hiszpański: (2.1) y, e ido: (2.1) e inari: (2.1) já indonezyjski: (2.1) dan inguski: (2.1) а interlingua: (2.1) e, (rzadziej et) islandzki: (2.1) og; (2.2) og jakucki: (2.1) уонна (uonna), итиэннэ japoński: (2.1) と (to), かつ (katsu), とか (toka), や (ya) jawajski: (2.1) lan jidysz: (2.1) און (un), i…, i… סײַ…, סײַ… (saj…, saj…); (2.2) און (un) joruba: (2.1) òun, àti, sì kabardyjski: (2.1) рэ, икӏи karaczajsko-bałkarski: (2.1) эм karakałpacki: (2.1) haʻm, jaʻne karelski: (2.1) ga kaszubski: (2.1) ë, i; (2.2) ë, i kataloński: (2.1) i kazachski: (2.1) және khmerski: (2.1) និង (niṅ) kildin: (2.1) я kirgiski: (2.1) жана komi-permiacki: (2.1) и, да koreański: (2.1) 와 (wa) / 과 (kwa), 그리고 (kŭrigo) krymskotatarski: (2.1) ve, ile kumycki: (2.1) ва, да kurdyjski: (2.1) kurmandżi û, sorani و, zazaki u ladino: (2.1) i ladyński: (2.1) e lakijski: (2.1) ва (wa), гу (gu) lakota: (2.1) na laotański: (2.1) ແລະ (læ) lazyjski: (2.1) დო (do) lezgiński: (2.1) ва (wa) litewski: (2.1) ir łaciński: (2.1) et, at, atque, -que łatgalski: (2.1) i łotewski: (2.1) un macedoński: (2.1) и malajski: (2.1) dan malgaski: (2.1) sy, dia, ary maltański: (2.1) u maoryski: (2.1) me maryjski: (2.1) да, и, -ат maya: (2.1) yéetel moksza: (2.1) и nahuatl: (2.1) auh niderlandzki: (2.1) en niemiecki: (2.1) und; (2.2) und nieniecki: (2.1) ӈо’, ӈод norweski (bokmål): (2.1) og; (2.2) og norweski (nynorsk): (2.1) og; (2.2) og nowogrecki: (1.1) και, κι; (2.1) και, κι; (2.2) και, κι nowopruski: (2.1) be; (2.2) be ormiański: (2.1) և (yev) osetyjski: (1.1) ӕмӕ oskijski: (2.1) inim, w skrócie - in osmański: (2.1) ﻭ (ve) paszto: (2.1) او (au) pendżabski: (2.1) ਵਾ perski: (2.1) و (va) polski język migowy: portugalski: (2.1) e północnolapoński: ja quenya: ar romski: (2.1) i rosyjski: (2.1) и rumuński: (2.1) și russenorsk: på sanskryt: (1.1) च serbski: (2.1) и serbsko-chorwacki: (2.1) i / и skolt: (2.1) da, de, di slovio: (2.1) i / и słowacki: (2.1) a słoweński: (2.1) in somalijski: (2.1) iyo staroangielski: (2.1) and starogrecki: (2.1) καί staropruski: (2.1) bhe; (2.2) bhe suahili: (2.1) na syryjski: (2.1) ܘ (ū) szerpa: (2.1) ताङ (tāṅ) szkocki: (2.1) an szwedzki: (2.1) och, samt śląski: (2.1) a tabasarański: (2.1) ва (wa) tacki: (2.1) вэ tadżycki: (2.1) ва (va) tagalski: (2.1) at tajski: (2.1) และ (læ) tatarski: (2.1) һәм, вә tigrinia: (2.1) ከኣ (kä’a) turecki: (2.1) ve turkmeński: (2.1) we tuvalu: (2.1) kae, kā tuwiński: (2.1) болгаш, биле, база tybetański: (2.1) དང། (daṅ) udmurcki: (2.1) но ujgurski: (2.1) ۋە (we) ukraiński: (2.1) і, й, та uzbecki: (2.1) va wenedyk: (2.1) i wepski: (2.1) i, da, dai węgierski: (2.1) és wietnamski: (2.1) và wilamowski: (2.1) an, ana włoski: (2.1) e, ed wolof: (2.1) ak, te xhosa: (2.1) na- / ne- / ni- / no- / nu- zulu: (2.1) na, futhi
i ()
rzeczownik (1.1) woda
i ()
litera (1.1) i, minuskuła dziewiątej litery alfabetu afarskiego
(1.1) majuskuła: I
i ()
odpowiednik arabski: dla i, í, ï: ـِـَ, ـٖى،ـَـِ dla î: ـَـِى
i, í, ï lub î ie
litera (1.1) i, minuskuła dziewiątej litery alfabetu afrykanerskiego
(1.1) í (funkcja emfazy), î, ï (funkcja dierezy); majuskuła: I; nazwa litery: ie
(1.1) formy ze znakami diakrytycznymi nie są formalnie częścią alfabetu (1.1)
i ()
rzeczownik (1.1) ząb
i ()
litera (1.1) dziewiąta litera angielskiego alfabetu, nazywana i rzeczownik (2.1) nazwa litery i/I
(1.1) i; i's
meself, myself, me, my
(1.1) (2.1)
i ()
spójnik (1.1) lubTomasz Klimkowski, Dziedzictwo greckie w języku rumuńskim i arumuńskim, „Balcanica Posnaniensia. Acta et studia”, XIX, Poznań 2012, Wydawnictwo Instytutu Historii UAM, s. 23.
i ()
(1.1) и / وٖ
spójnik (1.1) i
i ()
spójnik (1.1) i
i ()
spójnik (1.1) i
i ()
przyimek (1.1) … oznaczający miejsce: w, na (1.2) … oznaczający czas (przeszły): w
(1)
(1.1) Hans ven bor i København. → Jego przyjaciel mieszka w Kopenhadze. (1.1) Katten sover i stolen og hunden i sofaen. → Kot śpi na krześle, a pies na kanapie. (1.2) i fredags → w (zeszły) piątek
(1.2) i går
prikken over i'et
zobacz też: zaimek «I»
i ()
rzeczownik (1.1) litera i, I
(1.1) lub
(1.1)
i ()
(1.1) oznacza tryb bezokolicznikowy słowa
(2.1) nazwa kraju pochodząca od nazwy mieszkańców, stolicy, rzeki, gór itp.
(3.1) litera i, I
(1.1) morfem loĝ — bezokolicznik loĝi → mieszkać (2.1) germano — Germanio → Niemiec — Niemcy (2.1) Alĝero — Alĝerio → Algier — Algieria (2.1) Senegalo — Senegalio → Senegal (rzeka) — Senegal (państwo) (2.1) Kameruno — Kamerunio → Kamerun (góra) — Kamerun (państwo)
(2.1) uj, land
(1.1) (2.1) (3.1) oraz w roku 1905 (Fundamento de Esperanto).
i ()
spójnik (1.1) i
i ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) i (nazwa litery i)
(1.1) íes
(1.1) i latina → litera i • i griega → litera y
(1.1) i latina
poner los puntos sobre las íes → postawić kropkę nad i
literę „i” oznacza się mianem i latina (łacińskie „i”), gdy chce się ją odróżnić od „y”, czyli i griega (greckie „i”); rozróżnienie to nie jest koniecznie dla osób stosujących nazwę ye do oznaczania litery „y”
i ()
lub
przyimek (1.1) w
(1.1) I os. ionam, II os. ionat, III os. ann, inti; I os. ionainn, II os. ionaibh, III os. iontu
(1.1) i mBaile Átha Cliath. → w Dublinie (1.1) Cá bhfuil tú i do chónaí? → Gdzie mieszkasz? (Dosłownie: Gdzie jesteś w twoim miejscu zamieszkania?) link z wymową (1.1) Tá mé i mo chónaí i bPhiladelphia. → Mieszkam w Filadelfii. link z wymową
i + powoduje przesłonięcie początkowej spółgłoski wyrazu następującego po nim, np.: i gCorcaigh () → w Cork przybiera postać in przed samogłoskami, np.: in Albain → w Szkocji łączy się z rodzajnikiem określonym an w insan, występując współcześnie najczęściej w formie sa przed spółgłoskami (w tej formie powoduje, zależnie od dialektu, lenicję lub przesłonięcie spółgłoski wyrazu następnego), a przed samogłoskami san, np.: sa bhanc/mbanc → w banku ( in the bank); san aerfort → na lotnisku ( in the airport) łączy się z rodzajnikiem określonym na w insna, występując współcześnie najczęściej w formie sna (powoduje dodanie h do wyrazu zaczynającego się od samogłoski), np.: sna tithe → w domach ( in the houses); sna heitleáin → w samolotach ( in the planes)
i ()
spójnik (1.1) i
(1.1) ë
i ()
spójnik (1.1) i
i ()
litera (1.1) minuskuła trzynastej litery alfabetu litewskiego
(1.1) majuskuła I
(1.1)
i ()
spójnik (1.1) i
i ()
przyimek (1.1) w (1.2) na (1.3) do (1.4) od (jakiegoś czasu)
(1.1) Jeg bor i Polen. → Mieszkam w Polsce. (1.2) Fuglen sitter i treet og synger. → Ptak siedzi na drzewie i śpiewa. (1.2) I nord finnes det mange vakre øyer. → Na północy jest wiele pięknych wysp. (1.2) Jeg har venner i hele verden. → Mam przyjaciół na całym świecie. (1.3) Stadig færre går i teateret. → Coraz mniej osób chodzi do teatru. (1.3) Pass på at du ikke faller i vannet! → Uważaj, żebyś nie wpadł do wody! (1.4) Vi har bodd her i tre uker. → Mieszkamy tu od trzech tygodni.
i ()
przyimek (1.1) w
(1.1) Eg bur i Polen. → Mieszkam w Polsce.
i ()
spójnik (1.1) i
i ()
przedimek określony (1.1) …stosowany przed wyrazem, który jest znany z kontekstu spójnik (2.1) że
(1.1) Auta i lómë! → Noc przemija! (2.1) Savin Elessar ar i nánë aran Ondórëo. → Wierzę, że Elessar istniał i był królem Gondoru.
i ()
spójnik (1.1) i
(1.1)
i () и
spójnik (1.1) i
(1.1)
i ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) siedemnasta litera alfabetu słowackiego spójnik (2.1) i partykuła (3.1) nawet, także wykrzyknik (4.1) ojej, o
(1.1) (2.1) (3.1) (4.1)
(1.1) krátke i • malé i
(1.1)
i ()
zaimek osobowy (1.1) ty zaimek dzierżawczy (2.1) twój
(1.1) I xili Jan. → (Ty) masz na imię Jan. (2.1) I bore. → Twój przyjaciel.
i ()
rzeczownik (1.1) ona (1.2) ono
i ()
przyimek (1.1) w (miejsce) (1.2) w (czas przeszły)
(1.1) Hans vän bor i Köpenhamn. → Jego przyjaciel mieszka w Kopenhadze. (1.2) i fredags → w (zeszły) piątek
i ()
spójnik (1.1) i
i ()
partykuła (1.1) …oddzielająca podmiot od orzeczenia; używana kiedy podmiot jest rzeczownikiem lub trzecią osobą lub
i ()
zaimek (1.1) on, ona, ono, oni (1.2) jej, jego
(1.1) i porang → On / ona / ono jest piękny(e) (1.2) a-i-kuab → Znam go / ją
i ()
spójnik (1.1) także
i ()
partykuła (1.1) w
i ()
spójnik (1.1) i
(1.1) i szyk / i szyk łoniu
i ()
rzeczownik (1.1) minuskuła piętnastej litery alfabetu węgierskiego
(1.1)
i ()
zaimek (1.1) kiedyś
i ()
rzeczownik, rodzaj męski lub żeński (1.1) dziewiąta litera włoskiego alfabetu (1.2) i (nazwa litery i) rodzajnik określony, rodzaj męski, liczba mnoga (2.1) wyraz nietłumaczony
(1.1-2) (2.1) il; i
(1.1) (1.2) (2.1) (2.1) (2.1) używa się przed wyrazami zaczynającymi się na spółgłoskę oprócz gn, pn, ps, j, x, z oraz s przed spółgłoską (2.1) w połączeniu z przyimkami a, con, da, di, in, per, su tworzy przyimki ściągnięte: ai, coi, dai, dei, nei, pei, sui
i ()
litera (1.1) minuskuła dziewiątej litery alfabetu zuluskiego
(1.1) majuskuła: I