__TOC__ ryge ()
czasownik (1.1) dymić (1.2) palić (tytoń) (1.3) gwałtownie przemieszczać się (wpadać, spadać, wlatywać itp.) (1.4) wędzić
(1) at ryge, ryger, røg, røget
(1.2) Hun ryger fyrre cigaretter om dagen. → Ona pali czterdzieści papierosów dziennie. (1.3) Skorstensfejeren røg ned i skorstenen. → Kominiarz wleciał do komina. (1.3) Pga. sin kroniske psykose røg han på et psykiatrihospital. → Z powodu swojej przewlekłej psychozy trafił do szpitala psychiatrycznego. (1.4) Per elskede røget laks med rejer i dildsauce. → Piotr uwielbiał wędzonego łososia z krewetkami w sosie koperkowym.
(1.2) smøge (1.4) røge
røg, ryger, rygning
(1.1) ryge som en skorsten → palić jak smok
ryge ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) żyto