aller ()
czasownik (1.1) iść, jechać, chodzić (1.2) prowadzić, ciągnąć, wieść (1.3) działać, funkcjonować, chodzić (1.4) miewać się, czuć się (1.5) pasować do, być do twarzy (1.6) używa się jako czasownik posiłkowy do tworzenia czasu futur proche rzeczownik, rodzaj męski (2.1) pójście, udanie się, droga tam
(1)
(1.1) Je vais à l'école. → Idę/chodzę do szkoły. (1.2) Ce chemin va à Paris. → Ta droga wiedzie do Paryża. (1.3) Cette montre va très bien, elle n'avance jamais. → Ten zegarek chodzi bardzo dobrze, nigdy nie śpieszy. (1.4) Comment allez-vous, madame ? → Jak się pani miewa? (1.5) Cette cravate ne va pas avec ce costume. → Ten krawat nie pasuje do tego garnituru. (1.6) Il va t'appeler ce soir ou demain matin. → Zadzwoni do ciebie tego wieczoru lub jutro rano.
(1.1) se déplacer, marcher
(1.1) rester, revenir, retourner
s'en aller allure allez
aller se faire fiche • aller à Canossa • qui langue a, à Rome va • tant va la cruche à l'eau qu'à la fin elle se brise (2.1) au pis-aller → w najgorszym razie; aller-retour → tam i z powrotem
(1.1) jedyny czasownik nieregularny pierwszej koniugacji posiadający 3 rdzenie pochodzące od trzech różnych czasowników łacińskich: all- ← ambulare, ir- ← ire, va- ← vadere
aller ()
zaimek nieokreślony (1.1) wszystek (1.2) forma deklinacyjna od: all
aller ()
przysłówek (1.1) (służy jako wzmocnienie stopnia najwyższego przymiotnika lub przysłówka, na język polski najczęściej nie tłumaczy się)
(1.1)
(1.1) Målt i areal er Vermont en av de aller minste delstatene i USA.z norweskiej Wikipedii → Pod względem powierzchni Vermont jest jednym z najmniejszych stanów USA.
aller ()
rzeczownik (1.1) olcha