__TOC__ insult () , ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) obelga, zniewaga
(1.1)
(1.1) Dziewczyny też nie ruszać, nie macać, nie czynić wstrętów ni insultów! Okazać nieco kompasji.
insultacja , instultant insultować
insult ()
czasownik , , rzeczownik , ,
rzeczownik (1.1) obraza (1.2) rana, uszkodzenie, szkoda czasownik (2.1) obrażać
(1) insult; insults (2) insult, insulted, insulted, insults, insulting
(1.1) That excuse is an insult to my intelligence. → Ta wymówka to obraza dla mojej inteligencji. (1.2) Pollution is one of the environmental insults. → Zanieczyszczenie jest jedną ze szkód wyrządzanych środowisku. (2.1) We've been insulted! → Obrażono nas!
(2) be insulted • insult
(1.1) affront
insulter insultingly insulting
insult ()
(1.1) besztać, łajać, szkalować, obelga
insulti insulto, insultaĵo insulta, insultema