kawalerować ()
czasownik nieprzechodni niedokonany (1.1) być w stanie kawalerskim, zachowywać się jak typowy kawaler
(1.1) Leszek Wawrów wspomniał, że jego ojciec Wicko w młodości bujnie kawalerował w Hadyńkowicach. Jego pierwsza miłość nazywała się Ryśka KapustyńskaJarosław Abramow-Newerly, Granica sokoła, str. 26. (1.1) (…) albo za życia zaciągniesz jakąś do ślubu, albo będziesz musiał kawalerować przez całą wiecznośćforum, Wasza wymarzona żona/mąż.
kawalerstwo , kawaler , kawalerka , kawalerowanie kawalerski