iluzja ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) uświadomione doznanie wrażenia widzenia czegoś nieistniejącego, zniekształcone widzenie (1.2) błędna interpretacja (1.3) sztuka iluzjonisty (1.4) przezroczysta tkanina jedwabna
(1.1-3)
(1.1) złudzenie, miraż, przywidzenie, złuda (1.2) wrażenie
iluzjon , iluzjonista , iluzjonistka , iluzjonizm iluzjonistyczny, iluzyjny
→ żart, drwina, potem złudzenie
angielski: (1.1) illusion, mirage, phantasm arabski: (1.1) خيال (ẖayāl) białoruski: (1.1) ілюзія bułgarski: (1.1) илюзия ; (1.2) илюзия chorwacki: (1.1) iluzija czeski: (1.1) iluze duński: (1.1) illusion esperanto: (1.1) iluzio estoński: (1.1) näiline fiński: (1.1) illuusio francuski: (1.1) illusion gruziński: (1.1) ილუზია (iluzia) gudźarati: (1.1) આભાસ (ābhāsa) ido: (1.1) iluziono interlingua: (1.1) illusion japoński: (1.1) イリュージョン karpatorusiński: (1.1) ілузія kataloński: (1.1) il·lusió litewski: (1.1) iliuzija luksemburski: (1.1) Abildung macedoński: (1.1) илузија maltański: (1.1) illużjoni niderlandzki: (1.1) illusie niemiecki: (1.1) Illusion nowogrecki: (1.1) παραίσθηση portugalski: (1.1) ilusão rosyjski: (1.1) иллюзия rumuński: (1.1) iluzie sanskryt: (1.1) माया (māyā) słowacki: (1.1) ilúzia szwedzki: (1.1) illusion telugu: (1.1) భ్రమ (bhrama) ukraiński: (1.1) ілюзія węgierski: (1.1) illúzió włoski: (1.1) illusione