coccio ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) wypalana glina (1.2) naczynie gliniane (1.3) skorupa (z naczynia glinianego) (1.4) cherlak (1.5) skorupa
(1.1-5) coccio; cocci
(1.1) una pentola / un vaso di coccio → gliniany garnek / wazon (1.2) lavare i cocci → myć naczynia gliniane (1.3) gettare via / raccattare i cocci → wyrzucić / pozbierać skorupy (1.5) il coccio della lumaca / della tartaruga → skorupa ślimaka / żółwia
(1.1) terracotta, terraglia (1.3) frammento, frantume, rottame (1.4) cataplasma, catorcio, cerotto, impiastro, rottame
cocciaio , cocciaia