palatyn ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) średniowieczny zarządca dworu królewskiego; (1.2) namiestnik księcia w średniowiecznej Polsce
(1.1-2)
(1.2) W okresie wczesnopiastowskim trudno jeszcze o nich mówić, bowiem palatynowie byli bardziej urzędnikami książęcego dworu niż państwa.
(1.1) komes pałacowy
palatynat , Palatyn palatyński, palatynacki
→ pałacowy
angielski: (1.1) palatine, palatinus włoski: (1.1) palatino