bigoreksja ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) męska odmiana anoreksjiTeresa Smółkowa, Nowe słownictwo polskie: A-H, Wydawnictwo Lexis, 2004, s. 64; zaburzenie polegające na obsesyjnej dbałości o masę mięśniową bazujące na przekonaniu, że nie jest się wystarczająco muskularnym/że nie ma się wystarczająco dużych mięśni; obsesja na punkcie umięśnionego ciała
(1.1)
(1.1) Ćwiczenia fizyczne są w ich wykonaniu zachowaniami kompulsywnymi, kompensującymi wyobrażeniowe niedostatki dotyczące fizycznego wyglądu (np. bigoreksja w przypadku kulturystów permanentnie niezadowolonych ze swojego wyglądu).Humanistyczny wymiar kultury fizycznej, red. nauk.: Mariusz Zasada, Mariusz Klimczyk, Hanna Żukowska, Radosław Muszkieta, Mirosława Cieślicka, Uniwersytet Kazimierza Wielkiego, Bydgoszcz 2010, ISBN 978-83-62750-01-6, s. 404
(1.1) odwrotna anoreksja, dysmorfia mięśniowa
bigorektyk , bigorektyczka bigorektyczny
< + (óreksis)
angielski: (1.1) bigorexia, muscle dysmorphia czeski: (1.1) bigarexie , bigorexie francuski: (1.1) bigorexie , dysmorphie musculaire kataloński: (1.1) vigorèxia niderlandzki: (1.1) bigorexia niemiecki: (1.1) Bigorexia portugalski: (1.1) vigorexia , bigorexia szwedzki: (1.1) bigorexi tajski: (1.1) ไบกอร์เร็กเซีย (bai.ko.rek.sia) włoski: (1.1) bigoressia , anoressia riversa , dismorfia muscolare , vigoressia