uzdrowiciel ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) osoba, która posiada moc uzdrawiania i stosuje w tym celu metody niepraktykowane przez medycynę oficjalną; ten, kto kogoś uzdrowił
(1.1)
(1.1) – Wszystkie nieszczęścia to sprawka szatana! Ja potrafię go wypędzić – a wtedy problemy się skończą – miarowo uderzając dłonią w stół skanduje Mieczysław Bartnik, uzdrowiciel – Nie muszę nawet rozmawiać z człowiekiem, żeby poznać, że jest opętany. Wiem od razu – mam doświadczenie. Uzdrowiciel twierdzi, że wystarczy tylko zlustrować człowieka i zapytać wahadełka. Stawia diagnozę i egzorcyzmuje nawet na podstawie zdjęcia.
(1.1) znachor
uzdrawianie , uzdrowienie , zdrowie , uzdrowisko uzdrowicielka uzdrowić , uzdrawiać uzdrowicielski, uzdrowiskowy
angielski: (1.1) healer bambara: (1.1) furakɛla duński: (1.1) healer francuski: (1.1) guérisseur gruziński: (1.1) მკურნალი (mḳurnali) hebrajski: (1.1) רופא (rofé) jidysz: (1.1) רופֿא (rojfe) kazachski: (1.1) емші (emşi) niemiecki: (1.1) Wunderheiler , Heilpraktiker , Heiler rosyjski: (1.1) исцелитель , целитель sanskryt: (1.1) भिषज् (bhiṣaj) słoweński: (1.1) zdravilec włoski: (1.1) guaritore