widełki ()
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga (1.1) od widły (1.2) miejsce w telefonie gdzie odkłada się słuchawkę (1.3) dwie liczby wyznaczające granicę pewnych wartości liczbowych (1.4) jednoczesny atak na dwie figury, także szach z jednoczesnym atakiem na figurę
(1.1-4) ,
(1.1) Inni żuli betel, zbiorowo palili fajki bądź też leżąc wkoło ognisk drapali się po głowie bambusowymi grzebykami, podobnymi do zakrzywionych widełek. (1.2) Pan Jankowiak odłożył słuchawkę na widełki i już miał zdjąć okulary, gdy przypomniał sobie o książce telefonicznej. (1.3) Podnieśli więc nam stawki, pozwalając na dowolne stosowanie górnej albo dolnej granicy widełek cenowych.
(1.2) kłaść / położyć / odkładać / odłożyć / rzucać / rzucić słuchawkę na widełki • stukać / stuknąć / postukać / zastukać / uderzać / uderzyć / walić w widełki (1.3) widełki cenowe / finansowe / płacowe
(1.4) widły, podwójny atak
widelec , widły widłowy, widełkowy
angielski: (1.2) cradle; (1.4) fork bułgarski: (1.2) вилка włoski: (1.1) forcola