mentalność ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) właściwy komuś sposób myślenia i postrzegania rzeczywistości
(1.1)
(1.1) Z perspektywy kategoryzacji trzeba więc podkreślić, że mentalność postkomunistyczna wpływa na większy segment społeczeństwa, niż „tylko" na sferę gospodarki.Jan Holzer, Stanislaw Balík, Postkomunistyczne reżimy niedemokratyczne: badania nad przemianami teorii politycznej w okresie po transformacji ustrojowej, Ośrodek Myśli Politycznej, 2009 (1.1) Moja mentalność była jednak inna – nie należy okazywać bólu, tylko go znosić. Nie wolno być słabym i trzeba grać nawet z kontuzją.Roddy Doyle, Roy Keane. Druga połowa, 2015
mentalizm , mentalista , mentalistka mentalny, mentalnościowy, mentalistyczny mentalnie
albański: (1.1) mentalitet angielski: (1.1) mentality białoruski: (1.1) ментальнасць , менталітэт bośniacki: (1.1) mentalitet bułgarski: (1.1) манталитет (mantalitet) chorwacki: (1.1) mentalitet czeski: (1.1) mentalita estoński: (1.1) mentaliteet francuski: (1.1) mentalité hindi: (1.1) मनोवृत्ति (manōvr̥tti) hiszpański: (1.1) mentalidad interlingua: (1.1) mentalitate kaszubski: (1.1) mentalnosc litewski: (1.1) mentalitetas łotewski: (1.1) mentalitāte niderlandzki: (1.1) mentaliteit niemiecki: (1.1) Mentalität norweski (bokmål): (1.1) mentalitet norweski (nynorsk): (1.1) mentalitet pali: (1.1) manatā portugalski: (1.1) mentalidade rosyjski: (1.1) ментальность , менталитет serbski: (1.1) менталитет (mentalitet) słowacki: (1.1) mentalita szwedzki: (1.1) mentalitet turecki: (1.1) zihniyet, mantalite ukraiński: (1.1) ментальність węgierski: (1.1) mentalitás włoski: (1.1) mentalità