poturczenie ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) (1.2) uczynienie kogoś Turkiem, zmuszenie do przyjęcia islamu
(1.1-2) ,
(1.2) To nie poturczenie Czajkowskiego wywołało jego niechęć do Koscioła rzymskiego, lecz przekonanie o destrukcyjnej roli tego Kościoła w dziejach Rzeczypospolitej ułatwiło poturczenieKrzysztof Trybuś, Jerzy Kałążny, Radosław Okulicz-Kozaryn, Kresy - dekonstrukcja, Wydawnictwo Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk, 2007, s. 209.
turecki , Turek , Turczynka , turas , tureckość , sturczenie , turkizacja , poturczeniec poturczyć, turczyć turecki