buława ()
,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) krótka laska zakończona ozdobną głowicą, będąca dawniej symbolem władzy hetmańskiej, później oznaką władzy marszałkowskiej (1.2) urząd, godność, władza, których zewnętrzną oznaką jest buława (1.1) (1.3) broń obuchowa składająca się z krótkiego trzonu z ciężką głowicą kulistą bądź gruszkowatąWojsko, wojna, broń. Leksykon PWN, red. Marcin Kamler, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2001, ISBN 83-01-13506-9, s. 56.;
(1.1-3)
(1.1) Za oznakę rangi dano mu dubeltowy haft jeneralski, a na szlifach dwie buławy hetmańskie złożone na krzyżMaurycy Mochnacki, Powstanie narodu polskiego w r. 1830 i 1831, t. 3-4, nakładem Zygmunta Schlettera, Wrocław 1850, s. 222..
(1.2) buława wielka / polna / koronna / litewska • buława marszowa
(1.3) pałka, maczuga
(1.1) buzdygan, piernacz
buławka , buławeczka buławić buławkowaty
dosłużyć buławy • nosić buławę w plecaku • służyć pod czyjąś buławą
angielski: (1.1) mace białoruski: (1.1) булава bułgarski: (1.1) жезъл hiszpański: (1.1) bastón nowogrecki: (1.1) ράβδος