mono- ()
przedrostek (1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych mający znaczenie: jeden, pojedynczy
(1.1)
mono mono
< Marta Jurkowlaniec, Terminoelementy w języku kryminalistyki, w: Debiuty Naukowe II. Terminologia – translatoryka – terminografia, Uniwersytet Warszawski, Warszawa 2008, s. 90. (mónos) → jedyny
angielski: (1.1) mono- arabski: (1.1) أحادي (ʾaḥādī) francuski: (1.1) mono- hiszpański: (1.1) mono- kataloński: (1.1) mono- portugalski: (1.1) mono- włoski: (1.1) mono-
mono- ()
przedrostek (1.1) mono-
(1.1)
< (mónos) → jedyny
mono- ()
,
przedrostek (1.1) mono-
(1.1)
< (mónos) → jedyny
mono- ()
przedrostek (1.1) mono-
(1.1)
mono mono
< (mónos) → jedyny
mono- ()
przedrostek (1.1) mono-
(1.1)
< (mónos) → jedyny
mono- ()
przedrostek (1.1) mono-
(1.1)
< (mónos) → jedyny