jen ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy (1.1) waluta Japonii;
(1.1)
(1.1) Za zakupy zapłaciła 100 jenów.
jenowy
angielski: (1.1) yen baskijski: (1.1) yen bułgarski: (1.1) йена czeski: (1.1) jen duński: (1.1) yen esperanto: (1.1) eno kataloński: (1.1) ien norweski (bokmål): (1.1) yen norweski (nynorsk): (1.1) yen nowogrecki: (1.1) γεν , γιεν słowacki: (1.1) jen szwedzki: (1.1) yen ukraiński: (1.1) єна włoski: (1.1) yen
jen ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) jen spójnik (2.1) tylko, jedynie
jen ()
zaimek osobowy (1.1)
jen ()
spójnik (1.1) oto, otóż
(1.1) Jen mi! → Oto ja!
(1.1) jen… jen…
jeno jena jene jen havu • jen kiaj ni estas • pli bona estas malgranda "jen prenu" ol granda "morgaŭ venu" • jen staras la bovoj antaŭ la monto
jen ()
(1.1) oto
jen jeno jena jene
jen ()
rzeczownik (1.1) czerwiec
jen ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) jen
(1.1)
jen ()
jēn
czasownik (1.1) orać