сомкнуть ()
czasownik nieprzechodni dokonany ( смыка́ть) (1.1) zamknąć
(1.1)
(1.1) Он еще крепче сомкнул глаза и начал покачиваться на матраце, который ему показался необыкновенно широким и необыкновенно упругимБолеслав Прус. Кукла (т. 2) (Н. Модзелевская, 1949). → Zamknął oczy jeszcze mocniej i począł huśtać się na materacu; który wydał mu się nadzwyczajnie szerokim i wyjątkowo sprężystymBolesław Prus. Lalka (t. 2) (1887-1890).
смыкать , сомкнуться сомкнутый
ruscorpora.ru