халера ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) cholera rzeczownik, rodzaj męski (2.1) o człowieku: cholera, cholernik
(1-2)
(2.1) нягоднік, нікчэмнік, мярзотнік, вылюдак, вырадак, ліхадзей, недавярак, паршывец, паскуднік, паскуда, поскудзь, брыда, брыдота, паганец, падла, падлюга, падлюка, шэльма, гіцаль, акаянец, абармот, плюгавец, прахвост, гад, гадасць, нелюдзь, латрыга, дзяржыморда, сволач, свалата, злыдзень, жываглот, псяюха, псялыжнік, падкалоднік, зараза, цаца, злодзей, разбойнік, пачвара, чорт, звер, сабака, сука, псіна, гніда, змей, скула, дэгенерат, азіят, езуіт, лысы чорт, сукін сынСлоўнік сінонімаў і блізказначных слоў. 2-е выд., выпр. і дапоўн. Менск: Вышэйшая школа, 1993. ISBN 5-339-00904-1
халерык халерны, халерычны
адна халера • баяцца як халеры • да халеры • халера ведае