__TOC__ acedia ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) stan apatii, smutku i wyczerpania, w średniowieczu uważany za grzech;
(1.1) ,
(1.1) Ludzie znajdujący się w stanie acedii przestają cieszyć się tym, co posiadają i czym żyją.
angielski: (1.1) acedia
acedia ()
(dialekty z utożsamieniem s-z)
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) lenistwo, gnuśność, ospałość (1.2) smutek, gorycz, żal, zgryzota (1.3) acedia
(1.1-3) acedia; acedias
(1.3) Con la ayuda de la fe y la vigilancia, el monje luchaba contra la glotonería, la fornicación, la avaricia, la tristeza, la cólera, la acedia, la vanagloria y el orgullo. https://www.nacion.com/opinion/foros/sabiendo-utilizar-la-soledad/WEDN7UWRJVCMNCNRMFISRFA5CE/story/→ Z pomocą wiary i czuwania, mnich walczył z obżarstwem, cudzołóstwem, chciwością, smutkiem, gniewem, acedią, próżnością i pychą.
(1.1) acedía, acidia, pereza, flojedad, desgana (1.2) acidia, vinagrera, tristeza, angustia (1.3) aislamiento
(1.2) alegría
acedo , acidez , acedera acedado, acedo acedar, acedarse
(1.1-3) < (akēdía) → niedbalstwo
acedia ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) beztroska, lenistwo (1.2) zniechęcenie, mrukliwość
(1.1-2) acedia, acediae
(1.1) Septem peccata mortalia sive septem peccata capitalia sunt superbia, avaritia, luxuries, ira, gula, invidia, acedia. → Siedem grzechów śmiertelnych albo siedem grzechów głównych to pycha, chciwość, nieczystość, gniew, obżarstwo, zazdrość, lenistwo.