komendant ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) dowódca wojskowy (1.2) kierownik posterunku policji (1.3) zwierzchnik oddziału straży pożarnej (1.4) zwierzchnik organizacji paramilitarnej (1.5) instruktor harcerski kierujący daną jednostką
(1.1-5)
(1.1) Wojna z Niemcami wchodzi w okres końcowy – pisał w nim Komendant Sił Zbrojnych w Kraju (…)Marek Ney-Krwawicz, Powstanie przed powstaniem: Warszawa w planach powstańczych i polska myśl powstańcza (1939-1944) oraz próby jej wkomponowania w strategię aliantów. (1.2) Komendant policji nadzoruje pracę swojego wydziału.
(1) dowódca, kierownik, przełożony, szef, zwierzchnik
komenderować komenda , komendatura komendantka komendancki
angielski: (1.1) commandant, commanding officer; (1.2) police commandant, commissioner, commander; (1.3) marshal, fire chief; (1.4) commandant; (1.5) scoutmaster bułgarski: (1.1) комендант rosyjski: (1.1) комендант wilamowski: (1.1) komendaont ; (1.2) komendaont ; (1.3) komendaont ; (1.4) komendaont ; (1.5) komendaont