recytować ()
czasownik przechodni niedokonany ( wyrecytować) (1.1) wygłaszać z pamięci utwór literacki (1.2) mówić coś płynnie, jakby jednym tchem
(1.1-2)
recytować monotonnie / śpiewnie
(1.1) deklamować (1.2) wyliczać
wyrecytować, zarecytować recytacja , recytator , recytatorka , recytatyw , recytowanie recytacyjny, recytatorski
angielski: (1.1) recite, declaim; (1.2) spout baskijski: (1.1) errezitatu bułgarski: (1.1) рецитирам chiński standardowy: (1.1) 读 (dú), 背 (bèi) duński: (1.1) recitere francuski: (1.1) réciter, déclamer hiszpański: (1.1) recitar niemiecki: (1.1) rezitierten norweski (bokmål): (1.1) resitere norweski (nynorsk): (1.1) resitere, resitera szwedzki: (1.1) recitera węgierski: (1.1) elszaval włoski: (1.1) recitare wolof: (1.1) tari