chlapacz ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) osłona z tyłu koła służąca do zabezpieczania pojazdu przed bryzgami wody, błota rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (2.1) ktoś, kto chlapie językiem, mówi byle coWładysław Cyran, Tendencje słowotwórcze w gwarach polskich, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wrocław 1977, s. 9
(1.1) Naderwany chlapacz nad tylnym kołem szurał po mokrym asfalcie, nad nim zaś w najlepsze rósł mech, któremu łagodna zima nie dała rady. Samochodzik rzęził straszliwie, kaszląc spalinami, lecz dalej parł pod górkęMarta Kisiel, Dożywocie, ISBN 978-83-280-2138-9, 2015. (2.1) Hanka, ja wiem, że ze mnie taki chlapacz jest, że czasami ręce opadają, ale jakby świat był taki pod szyję zapięty, taki zasznurowany jak te twoje cudne usteczka, to ludzkość by się w ogóle nie posuwałaAnna Ficner-Ogonowska, Szczęście w cichą noc, ISBN 978-83-240-2793-4, Wydawnictwo Znak, 2013.
chlapawica , chlapa , chlapanina , chlapanie , chlapnięcie , nachlapanie chlapać , chlapnąć , nachlapać , rozchlapywać , rozchlapać chlap
angielski: (1.1) mudguard rosyjski: (1.1) брызговик