valuta ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) waluta
valuta ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) waluta
(1.1) valúta, valúte, valúti, valútu, valútom, valúti, valúto; valúte, valúta, valútama, valúte, valútama, valútama, valúte
(1.1) domaća valuta → krajowa waluta
valuta ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) dewizy
(1.1)
valutní, valutový
valuta ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) waluta
(1.1) en valuta, valutaen, valuter, valuterne
(1.1) I en folkeafstemning besluttede danskerne at beholde deres nuvarende valuta. → W referendum Duńczycy zdecydowali zachować swoją dotychczasową walutę.
(1.1) valutakurs
valuta ()
rzeczownik (1.1) waluta
monetari
valuta ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) istotność, ważność (1.2) wartość (1.3) waluta
valuta ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) waluta
valuta ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) waluta
valuta ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) waluta
valuta ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) waluta
(1.1) en valuta, valutan, valutor, valutorna
(1.1) valutakurs
valuta ()
rzeczownik (1.1) waluta
(1.1) aranyvaluta • valutaalap • valutaárfolyam • valutacsempész
valuta ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) waluta, moneta, pieniądze
valutario