rozpuszczalnik ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) ciecz powodująca rozpuszczanie innych ciał (1.2) składnik danego roztworu znajdujący się w nim w dominującej ilości
(1.1-2)
rozpuszczanie , rozpuszczenie , rozpusta rozpuszczać , rozpuścić rozpuszczony, rozpuszczalny, rozpuszczalnikowy
angielski: (1.1) solvent bułgarski: (1.1) разтворител czeczeński: (1.1) дашорг duński: (1.1) opløsningsmiddel ; (1.2) fortynder fiński: (1.1) liuotin hiszpański: (1.1) disolvente kazachski: (1.1) езгіш, еріткіш litewski: (1.1) tirpiklis nowogrecki: (1.1) διαλυτικό rosyjski: (1.1) растворитель udmurcki: (1.1) сылмытӥсь ukraiński: (1.1) розчи́нник walijski: (1.1) toddydd