obłąkany ()
przymiotnik (1.1) będący w stanie obłąkania (1.2) świadczący o obłąkaniu rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (2.1) człowiek psychicznie chory
(1.1-2)
(1.1) W ten sposób odbierała byłemu mężowi już wszystko, stając po stronie tych, którzy pozbawili go prawa do obrony własnego imienia, czyniąc z niego na wpół obłąkanego mitomana i tchórzliwego mordercę. (2.1) – Jak tu można odróżnić obłąkanego w tłumie morderców? Nie wiem – powiedział i bezradnie rozłożył ramiona.
(1.1) niepoczytalny, opętany, pomylony, postrzelony, psychiczny, psychicznie chory, rąbnięty, stuknięty, szajbnięty, szalony, świrnięty, trzepnięty, umysłowo chory, walnięty, zbzikowany, zdziwaczały, zwariowany (1.2) obłędny, opętańczy, szaleńczy, wariacki, zbzikowany, zwariowany (2.1) czubek, chory psychicznie, dziwak, dziwadło, nienormalny, obłąkaniec, psychol, psychopata, wariat
obłąkać, błąkać obłąk , obłąkanie , obłąkana , obłąkaniec obłąkańczy obłąkańczo
angielski: (1.1) mad, insane, crazy, brainsick, deranged, hyte, lunatic, raving, meshuga, meshugga; (2.1) madman, cuckoo francuski: (1.1) fou hiszpański: (1.1) loco, disparatado jidysz: (1.1) משוגע (meszuge) niemiecki: (1.1) geistesgestört, geisteskrank, verrückt, wahnsinnig portugalski: (1.1) louco słoweński: (1.1) nor, duševno bolan, duševno moten, zmešan wilamowski: (1.1) jerr włoski: (1.1) pazzo wolof: (1.1) dof