grzmieć ()
czasownik niewłaściwy nieprzechodni niedokonany ( brak) (1.1) o niebie, zazwyczaj w czasie burzy: wydawać grzmot czasownik właściwy nieprzechodni niedokonany ( brak) (2.1) wydawać głośne, niskie dźwięki niczym grzmot (2.2) mówić głośno i dobitnie
(1.1) (2.1-2)
(1.1) Najpierw się błyska, a potem grzmi. (2.1) Wentylator gwałtownie grzechocze gdzieś na głównym pokładzie, a teraz nieprzerwanie grzmi bełkotliwym, żwirowatym odgłosem.
(2.1) dudnić, huczeć
grzmot , grzmocik , grzmienie , odegrzmienie , odgrzmienie , odgrzmiewanie , pogrzmiewanie , przegrzmienie , rozgrzmienie , zagrzmienie odegrzmieć , odgrzmieć , odgrzmiewać , pogrzmiewać , przegrzmieć , rozgrzmieć , zagrzmieć grzmiący
Boże, ty widzisz i nie grzmisz!
angielski: (1.1) thunder, explode; (2.1) boom, roar, rumble, thunder; (2.2) fulminate, fulmine fiński: (1.1) jyristä francuski: (1.1) tonner; (2.1) gronder, tonner; (2.2) fulminer, tonner hiszpański: (1.1) tronar; (2.1) tronar kataloński: (1.1) tronar niemiecki: (1.1) donnern; (2.1) dröhnen ukraiński: (1.1) гриміти; (2.1) гриміти; (2.2) гриміти węgierski: (1.1) mennydörög; (2.1) mennydörög; (2.2) mennydörög wilamowski: (1.1) dunyn, dūnən