kiwać ()
czasownik przechodni niedokonany (1.1) machać czymś po prostej linii, raz w jedną, raz w drugą stronę ( ręką na pożegnanie lub powitanie) (1.2) oszukiwać (1.3) robiąc zmyłki, prowadzić piłkę tak, by ominąć zawodnika przeciwnika czasownik zwrotny niedokonany kiwać się (2.1) nie zachowywać równowagi, być niestabilnym
(1.1-3) (2.1)
(1.1) Urwała, ujrzawszy, że Hania z dezaprobatą kiwa głową i cicho mruczy.
(1.1) kiwać głową / ręką
kiwon , kiwanie , kiwka kiwnąć
cerkiewnosłowiański: (1.1) маати litewski: (1.1) linkčioti szwedzki: (1.1) vinka (ręką), nicka (głową); (1.2) lura, narra, dupera, bedra, finta; (1.3) dribbla, finta; (2.1) vingla, vackla, ragla, kränga wilamowski: (1.1) kiwȧn; (1.2) kiwȧn; (1.3) kiwȧn; (2.1) kiwȧn zih