wierzący ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) osoba wyznająca jakąś religię
(2.1) imiesłów przymiotnikowy czynny od: wierzyć
(1.1) (2.1) jest imiesłów przymiotnikowy czynny będący formą czasownika, lecz posiadający odmianę przymiotnikową:
(1.1) Ale uważam się za katoliczkę, zostałam ochrzczona, głównie za sprawą mamy, która była wierzącaMaria Nurowska, Sprawa Niny S.. (2.1) Było wielu entuzjastów wierzących w sukces ośrodka, ale byli też i sceptycy niewierzący w powodzenie tego przedsięwzięciaszpitaljanowlubelski.pl.
(1.1) wierny, wyznawca, zwolennik
wiara , wierna , wierny , wierzenie , wierzyciel , wierzycielka wierząca wierzyć , uwierzyć , zawierzać , zawierzyć wierny, wierzycielski
angielski: (1.1) believer duński: (1.1) troende francuski: (1.1) croyant hiszpański: (1.1) creyente japoński: (1.1) (kyōto) nowogrecki: (1.1) θρήσκος , πιστός nowopruski: (1.1) druwīngis tajski: (1.1) ศาสนิกชน (săa.sà.ník.gà.chon) ukraiński: (1.1) віря́нин , ві́руючий , ві́рник