notariusz ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) urzędnik sporządzający akty prawne na żądanie stron (1.2) urzędnik w dawnej Polsce kierujący kancelarią królewską i archiwum (1.3) urzędnik kancelarii miejskiej w dawnej Polsce
(1.1-3)
(1.1) rejent; (1.2) regent
(1.1) prawnik
notariat notariuszka notarialny, notariuszowski notarialnie
→ pisarz
angielski: (1.1) notary, notary public, NP, N.P., n.p., scrivener bengalski: (1.1) নোটারি białoruski: (1.1) натарыус bułgarski: (1.1) нотариус czeski: (1.1) notář hiszpański: (1.1) notario islandzki: (1.1) lögbókandi niemiecki: (1.1) Notar nowogrecki: (1.1) συμβολαιογράφος / rosyjski: (1.1) нотариус ukraiński: (1.1) нотаріус , нотар wilamowski: (1.1) nötar