wydalać ()
czasownik przechodni niedokonany ( wydalić) (1.1) usuwać kogoś niepożądanego (1.2) usuwać szkodliwe lub zbędne produkty przemiany materii
(1.1) wydalać ambasadora / członka (organizacji) / polityka / pracownika / ucznia (1.2) wydalać kał • wydalać mocz
(1.1) eliminować, usuwać (1.2) oddawać, usuwać
(1.1) skazywać na banicję
wydalanie , wydalenie , wydalina wydalniczy
angielski: (1.1) expel, expulse, banish; (1.2) excrete, egest, eliminate esperanto: (1.1) forpeli, elpeli francuski: (1.1) renvoyer; (1.2) expulser hiszpański: (1.1) expulsar; (1.2) evacuar niemiecki: (1.1) verweisen; (1.2) ausscheiden, ausstoßen rosyjski: (1.1) исключать; (1.2) выделять szwedzki: (1.1) avskeda, säga upp, sparka, entlediga, avpollettera, utvisa, förpassa, relegera; (1.2) utsöndra, avsöndra, avge tuvalu: (1.1) fakatea włoski: (1.1) epurare, espellere, radiare; (1.2) eliminare