zaufany ()
przymiotnik jakościowy (1.1) godny zaufania, cieszący się czyimś zaufaniem, pewny (1.2) taki, który ufa komuś, czemuś; pokładający w kimś, czymś ufność, nadzieję; ufny, ufający rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (2.1) człowiek zaufany (1.1); powiernik
(1.1-2) częściej stosowane stopniowanie opisowe, ; (2.1)
(1.1) zaufana osoba • zaufany kolega / przyjaciel
ufanie , ufność , dufanie , zaufanie ufać , dufać , zaufać ufny
zaufany w sobie
angielski: (1.1) trusted bułgarski: (1.1) доверен niemiecki: (1.1) zuverlässig nowogrecki: (1.1) μπιστικός, έμπιστος