dźwięczny ()
przymiotnik jakościowy (1.1) o mocnym, harmonijnym, czystym brzmieniu przymiotnik relacyjny (2.1) wymawiany przy zsuniętych i drgających więzadłach głosowych
(1.1) (2.1)
(1.1) jasny, klarowny
(1-2) bezdźwięczny
(1.1) czysty, głośny, wysoki
(1.1) kryształowy, melodyjny, metaliczny, mosiężny, perlisty, spiżowy, srebrny
dźwięczność , dźwięk , dźwiękowiec , dźwięczenie , dźwięknięcie dźwięczeć , dźwięknąć dźwiękowy, dźwiękliwy dźwięcznie, dźwiękowo
angielski: (1.1) resonant, ringing, sonorous, tinkly, vibrant, vocal; (2.1) sonant, voiced bułgarski: (1.1) звучен francuski: (1.1) sonore hiszpański: (1.1) sonoro jidysz: (2.1) שטימיק (sztimik) kazachski: (1.1) дыбысты; (2.1) ұяң niemiecki: (1.1) wohlklingend, wohllautend, klangvoll, sonor, silbrig; (2.1) stimmhaft portugalski: (1.1) sonoro rosyjski: (1.1) зво́нкий, зву́чный; (2.1) зво́нкий słowacki: (1.1) znelý; (2.1) znelý słoweński: (1.1) doneč włoski: (1.1) sonoro