melancholijny ()
przymiotnik jakościowy (1.1) wyrażający melancholię lub skłonny do niej
(1.1)
(1.1) Pewnego melancholijnego popołudnia w sierpniu 2005 roku wąchałem stare książki w bibliotece Benoîta Mandelbrota.
(1.1) melancholiczny, nostalgiczny
(1.1) nastrojowy, smutny
melancholia , melancholik , melancholiczka , melancholijność melancholiczny melancholijnie
angielski: (1.1) melancholic, (przed rzeczownikiem) melancholy białoruski: (1.1) меланхалічны czeski: (1.1) melancholický duński: (1.1) melankolsk estoński: (1.1) melanhoolne francuski: (1.1) mélancolique hiszpański: (1.1) melancólico niemiecki: (1.1) melancholisch norweski (bokmål): (1.1) melankolsk norweski (nynorsk): (1.1) melankolsk nowogrecki: (1.1) μελαγχολικός słowacki: (1.1) melancholický słoweński: (1.1) melanholičen szwedzki: (1.1) melankolisk ukraiński: (1.1) меланхолійний węgierski: (1.1) melankolikus włoski: (1.1) malinconico