ochotnik ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) ktoś dobrowolnie zgłaszający się do udziału w czymś
(1.1)
(1.1) Na jego twarzy malowała się niepewność, gdy jako jedyny wstał i zgłosił się jako ochotnik.
(1.1) na ochotnika
(1.1) tester, wolontariusz
ochota ochotniczka ochotniczy, ochoczy, ochotniczo ochotniczo, ochoczo
albański: (1.1) vullnetar angielski: (1.1) volunteer, enlistee białoruski: (1.1) ахвотнік , дабраволец , добраахвотнік bułgarski: (1.1) доброволец duński: (1.1) frivillig francuski: (1.1) volontaire hiszpański: (1.1) voluntario niemiecki: (1.1) Freiwilliger rosyjski: (1.1) доброволец ukraiński: (1.1) охо́тник