głupieć ()
czasownik niedokonany ( brak) (1.1) stawać się głupim (1.2) tracić orientację, rozsądek
(1.1-2)
(1.1) baranieć, durnieć, kretynieć, idiocieć
wygłup , głupawka , głupota , głupstwo , głupiec , głupek , głupienie , głupkowatość , ogłupianie , ogłupienie , pogłupienie , powygłupianie , zgłupienie , wygłupianie , wygłupienie , głuptak / ogłupiać , ogłupieć , pogłupieć , powygłupiać się , zgłupieć , wygłupiać się , wygłupić się głupi, głupiutki, głupawy, głupkowaty głupio, głupawo
białoruski: (1.1) дурнець niderlandzki: (1.1) dommer worden rosyjski: (1.1) глупеть włoski: (1.1) istupidirsi