zadziwiać ()
czasownik przechodni niedokonany ( zadziwić) (1.1) powodować podziw lub zdumienie czasownik zwrotny niedokonany zadziwiać się ( zadziwić się) (2.1) okazywać podziw albo zdumienie
(1.1) Magda zadziwiła wszystkich rozpiętością swojego wokalu w trakcie ostatniego recitalu.
(1.1) dziwić, zdumiewać (2.1) dziwić się
zadziwianie , zadziwienie , dziwaczek / zdziwić, dziwić, zadziwić zadziwiający zadziwiająco
angielski: (1.1) astound, strike with wonder; (2.1) be surprised, be taken with surprise francuski: (1.1) étonner; (2.1) s'étonner hiszpański: (1.1) asombrar; (2.1) asombrarse niderlandzki: (1.1) verbazen, verbluffen niemiecki: (1.1) erstaunen, verblüffen; (2.1) staunen nowogrecki: (1.1) καταπλήσσω; (2.1) καταπλήσσομαι włoski: (1.1) meravigliare