kamp ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) estetyka, konwencja stylistyczna, przypisująca rzeczom wartość ponieważ są w złym guście lub ich wymowy ironicznej;
(1.1)
(1.1) Przejawem kampu są drag queens i drag kings.
(1.1) estetyka, konwencja
(1.1) kicz, przerysowanie
kampowość kampowy kampowo
<
angielski: (1.1) camp duński: (1.1) camp
kamp ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) walka (1.2) bitwa (1.3) mecz
(1) en kamp, kampen, kamper, kampene
(1.1) En aktiv kamp for dyrenes rettigheder er ikke nødvendigvis forbundet med troen på reinkarnation. → Aktywna walka o prawa zwierząt niekoniecznie związana jest z wiarą w reinkarnację. (1.1) Det konventionelle og det atypiske kæmper en autentisk darwinistisk kamp. → Konwencjonalne i atypowe toczą ze sobą prawdziwą darwinistyczną walkę. (1.2) Norge vandt kampen mod Brasil i går. → Norwegia wygrała wczoraj mecz z Brazylią
kæmpe, bekæmpe kæmpe kæmpe
kamp ()
(1.1) pole
kampo, kamparo, kampulo kamparano, kamparestro, kampadejo, batalkampo, rizkampo, kampopasero, esplorkampo, laborkampo, vidkampo kampa, kampara kampi
kamp ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) walka (1.2) mecz
(1) en kamp, kampen, kamper, kampene
(1.1) Kampen mot terrorisme er viktigst i amerikansk utenrikspolitikk.NRK → W amerykańskiej polityce zagranicznej walka z terroryzmem jest najważniejsza. (1.2) Norge vant kampen mot Brasil i går. → Norwegia wygrała wczoraj mecz z Brazylią
kamp ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) walka zbrojna (1.2) szkapa
(1.1) en kamp, kampen, kamper, kamperna (1.2) en kamp, kampen, kampar, kamparna
(1.2) hästkrake
(1.1) kämpa