__TOC__ rektorat ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) stanowisko, godność lub urząd rektora (1.2) okres sprawowania obowiązków przez rektora (1.3) biuro lub sekretariat rektora szkoły wyższej (1.4) budynek, w którym mieści się rektorat (1.3) (1.5) ogół urzędników zatrudnionych w rektoracie (1.3)
(1)
(1.1) W 1955 r. prof. Andrzej Grodek przejął rektorat po prof. Oskarze Lange, wybitnym naukowcu, ale człowieku miękkim. (1.2) W ciągu ostatnich lat bardzo owocnego rektoratu prof. Kazimierza Flagi uczelnia rozwinęła szeroko swe międzynarodowe kontakty. (1.3) Już w czerwcu odbyło się spotkanie w rektoracie uczelni z udziałem marszałka, wojewody [...] oraz rektora Bałandy. (1.4) Studenci uczcili jubileusz bardziej rozrywkowo. Dla nich w piątkowy wieczór odbył się koncert na placu przed rektoratem. (1.5) Spotkanie w Bunkrze ma odbyć się w innym terminie. [...] To efekt nacisków rektoratu na dyrekcję Instytutu Socjologii UJ [...].
(1.1) objąć rektorat • przejąć po kimś rektorat
(1.3) biuro
rektor , rektorka , prorektor , prorektorka , rektorowa , rektorstwo rektorski, rektoracki, prorektorski
< → rektorat < → rządca; władca <
W znaczeniach (1.1) oraz (1.2) wyraz występuje zwykle w liczbie pojedynczej.
bułgarski: (1.1) ректорство , ректорат ; (1.3) ректорат duński: (1.1) rektorat hiszpański: (1.1) rectorado ; (1.2) rectorado
rektorat ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) rektorat