__TOC__ umulig ()
przymiotnik (1.1) niemożliwy
(1.1) umulig, umuligt, umulige
(1.1) I den nuværende pandemiske situation er det fuldstændigt umuligt at genåbne den zoologiske have. → W obecnej pandemicznej sytuacji ponowne otwarcie ogrodu zoologicznego jest całkowicie niemożliwe.
(1.1) mulig
umuliggøre umuliggørelse, umulighed umuligt
umulig ()
przymiotnik (1.1) niemożliwy
(1.1) mulig