__TOC__ midlertidig ()
przymiotnik (1.1) tymczasowy, czasowy przysłówek (2.1) tymczasowo, czasowo
(1.1) midlertidig, midlertidigt, midlertidige
(1.1) Hvis Polen afviser at modtage asylanter fra græske lejre, må Polen således sørge for asylanternes hjemsendelse eller give dem en midlertidig opholdstilladelse. → Jeśli Polska odmawia przyjmowania azylantów z greckich obozów, musi zorganizować repatriację tych osób lub udzielić im zezwolenia na pobyt czasowy.
(1.1) foreløbig, temporær
midlertidigt
(2.1) midlertidigt
midlertidig ()
przymiotnik (1.1) tymczasowy przysłówek (2.1) tymczasowo