__TOC__ בנימין () binyamin
rzeczownik, rodzaj męski, nazwa własna (1.1) Beniamin (1.2) Beniamin (1.3) Beniamin
בנימין () ; polska: bnimin ; polska: benjomen
rzeczownik, rodzaj męski, nazwa własna (1.1) Beniamin, Benjomen
(1.1)
(1.1) אָט דער בנימין איז געווען איר איינציקע נחמה אויף דער וועלט. → Ten właśnie Benjomen był jej jedyną pociechą na tym świecieשלום־עליכם (Szolem-Alejchem): סטעמפּעניו (Stempenju)..
(binjamin)