efemeryczność ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) cecha tego, co jest efemerycze, krótkotrwałe
(1.1)
(1.1) Bezpośrednie doświadczenie przemijających doznań udowadnia nam efemeryczność naszej natury. Każda cząsteczka ciała, każdy umysłowy proces jest w stanie nieustannego przepływuWilliam Hart według nauk S. N. Goenki, Sztuka życia. Medytacja vipassana, tłum. Anna Martyniak, Pariyatti Publishing, 2014, ISBN 9781938754715 (ePub), s. 67..
(1.1) przelotność, niestałość
efemerydy , efemeryda efemeryczny, efemerydalny efemerycznie, efemerydalnie
< (efḗmeros)
angielski: (1.1) ephemerality, ephemeralness, evanescence bułgarski: (1.1) ефимерност estoński: (1.1) efemeersus francuski: (1.1) éphémérité , éphéméréité niemiecki: (1.1) Kurzlebigkeit , Vergänglichkeit portugalski: (1.1) efemeridade serbsko-chorwacki: (1.1) efemernost włoski: (1.1) effimerità