dokuczliwość ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) cecha tego, kto dokuczliwy (1.2) cecha tego, co komuś dokucza
(1.1) O nie, przeklęta dokuczliwość — to może największa wada chłopców w stosunku do dziewczynekJanusz Korczak, Prawidła życia.
dokuczliwiec , dokuczanie , dokuczenie dokuczać , dokuczyć dokuczliwy dokuczliwie
białoruski: (1.1) дакучлівасць , надакучлівасць ; (1.2) дакучлівасць , надакучлівасць włoski: (1.1) malizia