__TOC__ plenipotent ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1)
(1.1)
(1.1) W 1841/42 był już nowy wydział zdrowia oraz na prawach wydziału: służba ogólna, którą kierował plenipotent, jego zastępca lub sekretarz, a oprócz niej kasa głównaRyszard Bender, Reforma czynszowa w Ordynacji Zamoyskiej 1833-1864, str. 55.
plenipotentka , plenipotencja
(1.1) angielski: (1.1) plenipotent
plenipotent ()
rzeczownik (1.1) , pełnomocnik, plenipotent przymiotnik (2.1) pełnomocny
(1.1) plenipotentiary
plenipotence, plenipotency, plenipotentiary plenipotentiary
plēnipotēns