senkompata ()
przymiotnik (1.1) bezlitosny
(1.1)
(1.1) Ĉiam la infanaj buŝoj parolis senkompatajn vortojn pri ŝi.Hans Christian Andersen – Fabeloj – Tradukis L. Zamenhof – vol.4 ‘’ Knabino, kiu paŝis sur panon” - Heroldo de Esperanto 1963 → Zawsze dziecięce usta mówiły bezlitosne słowa o niej. (1.1) Sed anstataŭ la senkompata dio kaj liaj legionoj li vidis ĉirkaŭ si: malplenon, silenton kaj nescion.Bolesław Prus – La Faraono - el pola lingvo tradukis d-ro K. Bein (Kabe) - Paris Esperantista Centra Librejo 1927 - Unua libro - Ĉapitro XXII → Ale zamiast okrutnego bóstwa i jego legionów widział dokoła siebie: pustkę, ciszę i niewiadomość.
(1.1) senkompata puno → bezlitosna kara • senkompata kritiko → bezlitosna krytyka
(1.1) malkompatema, kruela
kompato kompati, kompatigi kompata, kompatema, kompatinda senkompate